Tags

,

Een beetje vreemd ben je wel. Je kunt helemaal niet knipogen, althans niet subtiel, maar je doet het wel. En dan wordt het zo’n vette, luie knipoog. Het lijkt net alsof je wilt zeggen: “Jij en ik? We hebben een geheim.”

Je loopt over de gangen met een bepaalde houding. Je lange benen en rechte rug stralen gezag uit. Dat wil je ook graag. Je wilt liever gezien worden als het afdelingshoofd die weet wat ze wil dan als die vreemde griet die nooit een string maar altijd een hipster draagt. Hoe de collega’s dat weten? Geen idee. Je zult wel met de meiden ervaringen hebben uitgewisseld over kleding en lingerie.

Je kijkt soms naar me in het voorbijgaan met een blik die me zegt dat je over me gedroomd hebt. Nee, niet overdag op het werk, maar thuis.

Je was uit je werk rechtstreeks naar huis gereden, had de oven aangezet en een pizza uit de vriezer gehaald. Het bord met nog één stuk er op lag op tafel. Je hand bewoog in je broek en je spreidde je kutlippen. Met gesloten ogen bekeek je de film die je aan de binnenkant van je oogleden geprojecteerd zag. Je zag mijn oudere, ervaren handen over je rug gaan. De muizen en duimen volgden het spoor van je ruggengraat en de vingers gleden over en langs je flanken, licht de aanzet van je borsten beroerend. Je zachte billen werden gekneed en omhoog geduwd zodat je vagina werd opgerekt. Beelden en beweging zorgden voor een allesbeheersende opwinding. Met je andere hand rukte je je blouse los, trok je bh omhoog en masseerde je borsten.

Tja, je borsten. Je hebt het er niet zo mee. Bent niet helemaal tevreden met ze. Je vindt ze wat aan de kleine kant en je tepelhof in verhouding te groot. Als je ze streelt, vind je dat je tepels te snel hard worden. Je houdt van je tepels wanneer ze zacht, soepel en beweeglijk als een tumtummetje zijn. Dat je spenen hard worden door je masserende vingers weet je wel, maar je negeert dat. Je wilt ze niet hard. Net als geil en hongerig zijn. Dat wil je ook niet, maar je bent het wel. Ik zie het als ik langs je bureau loop.

Tijdens de werkbespreking ga je als je even de kans hebt, naast me zitten. Waarom je dat doet weet ik ook niet. Uitdagende kleding draag je niet. Maar weet je dat je dat ook helemaal niet nodig hebt?

Je shirt kruipt wat omhoog en een strookje buik komt vrij. Je voelt het gebeuren en je kijkt naar me. Je ziet dat ik kijk, je voelt aan de zoom van je shirt en laat het liggen. Skin exposure.

Met een nagel krab je over het strookje buik alsof je jeuk hebt. Je hebt wel jeuk, maar niet daar.

“Wat heb je gisteren gegeten?” vraag ik je.

“Pizza,” antwoord je.

“Niet alles op zeker?”

Met een ruk draai je je hoofd naar me toe, maar je geeft geen antwoord.

Dat hoeft ook niet. Ik zie het in je ogen en aan het golven van je borsten. Schrik en opwinding doen je hart sneller slaan.

Het stuk pizza was uitgedroogd maar je vingers gleden in en uit je vochtige spleet. Heet, geil, nat was je en met het niet te stuiten verlangen van een single, zwoegde je stil naar een onbevredigend hoogtepunt.

Je durft niet te schreeuwen als je komt. Soms durf je niet te komen, bang dat je zult schreeuwen. En zo sluit je jezelf op in je onverzadigbare ongenaakbaarheid. Je vindt jezelf heel wat. Dat ben je ook. Je bent een vrouw met verlangens. Geef er aan toe en laat het beginnen bij je baarmoedermond. Laat het komen door je natte, soppende kanaal en geef toe aan die drang om je kuttepel te masseren tot je orgasme door die klit naar boven trekt. Aan de binnenkant van je buik, langs je maag en je longen. Laat het komen langs je stembanden en schreeuw het uit. Je geluk, je onbevredigd verlangen, je ellende, je vrouw zijn en schreeuw de verzengende hitte van je orgasme naar de hemel.

Je vraagt je wel eens af of ik verliefd op je ben.

Verliefd? Nee hoor. Maar weet je, als ik vreemd zou willen gaan, dan met jou.

Dan maak ik al je dagdromen waar.

Raar?

Ach, wat heet …

© Anandana – november 2007

Advertenties