Tags

Zie ik dat nou goed? Die man daar, in het pad bij de eieren, knijpt een vrouw met twee vingers in een tepel. Ik zie haar schrikreactie maar meen ook een blos van opwinding op haar wangen te zien verschijnen. Vlug om zich heen kijkend controleert zij of iemand gezien kan hebben wat de man deed. Met een flits van een natte tong bevochtigt zij haar lippen, terwijl ze de man uitdagend aankijkt.

Terwijl ik me afvraag of het een stel is, zie ik zijn hand heel even via haar buik in haar rok verdwijnen. Voor ik mijn hoofd afwend, niet van gêne maar om niet betrapt te worden, zie ik opnieuw een reactie bij haar. Alsof ze een schok krijgt. Hier wordt een spel gespeeld. Als deze man niet bij die vrouw hoort, dan vreet ik ter plekke mijn stropdas op. Ik moet oppassen niet gezien te worden, maar tegelijkertijd wil ik ook telkens een nieuw gezichtsveld creëren om maar niets te hoeven missen.

Ik zie het echt goed hoor. Nu bukt hij zich naar het onderste plank van het chocoladeschap en zoekt steun aan haar bovenbeen, een wel erg hoge plek voor steun. Hij wringt zich achter haar langs, legt een arm onder haar linkerarm en betast haar borst. Haar tepels strelen punten in de stof. Zij rekt zich uit om iets te pakken en zijn hand verdwijnt onder haar truitje. Dan zie ik nog net hoe hij, terwijl zij zich voorover bukt om iets in het wagentje te leggen en haar rechterbeen iets naar achteren steekt, met zijn hand een draaiende beweging tussen haar benen maakt. Zou hij nu zijn vingers tussen haar lippen wringen?

Mijn zomerbroek biedt niet genoeg weerstand tegen de natuurlijke beweging van mijn bloed dat zich kloppend een weg zoekt naar verstijvende groei. De man, gehurkt en zichtbaar gespeeld om zich heen kijkend, steekt zijn hand schuin naar boven tussen haar dijen. Bij een abrupte beweging van zijn hand zie ik haar bovenlichaam even naar achteren schokken. Hij gaat staan, zij draait zich naar hem om en kijkt hoe hij aan zijn vinger ruikt en haar diezelfde vinger laat ruiken. Zou het? Geen slipje? Het is om gek van te worden! Op enige afstand volg ik het prikkelende duet van de twee, die meer en meer hun hitsigheid ten koste laten gaan van voorzichtigheid. Met steeds meer moeite kan ik mijn groeiende opwinding onderdrukken, waarbij ik ook uit moet kijken dat ze mij niet in de gaten gaan krijgen.

Als ze bij de kassa in de rij staan, draait zij haar billen in zijn kruis met een steviger, onmiskenbaar zichtbaar gevolg in zijn broek. Ze kijkt hem even triomfantelijk over haar schouder aan, maar het lijkt er op dat hij ‘wacht maar’ zegt. En inderdaad, nog geen minuut later, net niet voldoende gedekt door het winkelwagentje, de lopend band en het ritmisch bewegen van haar bukken, pakken en op de band leggen, ben ik er vrij zeker van dat hij met zijn hand in en uit haar gaat. Als ik haar even later beide handen om de duwstang van het wagentje zie krommen, haar ogen gesloten en haar borst amechtig hijgend, weet ik zeker dat ze op het randje van een orgasme is of was. Haar voorhoofd glimt, haar tepels verkondigen haar opgewonden staat en de natte rest kan ik me alleen maar verbeelden. Het pinnen verloopt moeiteloos en met hun gevulde karretje verdwijnen ze uit mijn beeld.

Ik heb met pinnen wèl moeite om me te concentreren en dat wordt er niet beter op als ik haar, terwijl ik naar de uitgang loop, met het lege wagentje de winkel zie binnenkomen. Wat een hitte straalt ze uit. Ik scan brutaal haar benen, spijkerrokje, navel en borsten voor ik in haar verhitte ogen kijk. Vrijpostig kijkt ze me met een enigszins geopende, vochtige mond terug. Mijn steigerwerk meldt me dat ze er klaar voor is. Buiten gekomen doe ik mijn boodschappen in mijn fietstassen. Op het moment dat ik wil opstappen, zie ik haar samen met de man de bossage achter de parkeerplaats in lopen.

Dacht ik het niet, de nood is hoog op gelopen! Ik stap op en rijd via het wandelpad naar het fietspad dat evenwijdig aan de parkeerplaats loopt. Direct moet ik afstappen, want de bestrating ligt open wegens werkzaamheden. Langzaam loop ik langs de rand van de groenstrook en kijk de bosjes aan mijn rechterhand in. Daar staan ze, niet goed zichtbaar, maar uit de bewegingen leid ik af dat er genaaid wordt. Als ik drie meter verderop over mijn schouder kijk, zie ik dat mijn conclusie terecht was. Ze was er klaar voor. Rijp, als een natte vrucht, geplukt hangt ze in de armen van de fortuinlijke man. Mijn thuisreis en avondmaaltijd verlopen broeierig, maar zonder bevrediging.

Als ik die avond inlog op Eropodium, heb ik een persoonlijk bericht:

Heej,
Het is er lang niet van gekomen en eigenlijk nog steeds niet, ik zou eens wat fantasiepunten e.d. aan je doorgeven. Ik heb nu iets anders waar je hopelijk toch wat aan hebt. Waar gebeurd en vers van de pers . Vanmiddag zat ik even op de chat, lekker te kletsen en te vertellen dat ik ervandoor moest, ik moest nog boodschappen doen. Nu is dat niet de meest opwindende bezigheid natuurlijk dus je moet er wat van maken hè. Ach, en je kent mijn voorliefde, dus ik had dat ook op de chat verteld.

Ik had een kort strak spijkerrokje aan, kort strak truitje dat mijn middenrif bloot liet, een halve beha en natuurlijk … geen slipje. Je kunt je wel enigszins voorstellen hoe de heren in de chat dat vonden en zelf bleef ik er ook niet koud onder. Ik voelde de welbekende heerlijke kriebels en ben in die staat op de fiets gestapt. Ik was maar net de straat uit en de hoek om toen mijn man thuiskwam. Die is toen gezellig mee gegaan naar de supermarkt. […]

Nu ik het je zo schrijf krijg ik het er weer warm van. In mijn fantasie zouden we wel gezien zijn, sterker nog, wie weet hadden er dan nog wel wat mensen meegedaan. Dat is ook het leuke van fantasie, daar kun je dingen in lekker vinden die je in het echt nooit zou willen.

Langzaam dringt het besef bij me door dat ik vanmiddag dus jou en je man heb gevolgd. Nooit zou willen? Meedoen? Ik voel mezelf in mijn rechterhand tot een ongekende hardheid groeien en in gedachten laat ik jouw fantasie tot een levende verbeelding komen. Ik heb op mijn netvlies immers nog beelden van jou. Van je borsten, je navel, je kont en, als ik diep snuif zelfs de geur van je natte warmte, vooral die hitte in je ogen. Grommend loos ik mijn fantasie in hete, witte woorden.

Voor jou, en iedereen die er bij had willen zijn.

© Anandana – november 2009

Advertenties