Misschien geloofden ze er geen barst van en waarschijnlijk kwamen er alleen vrouwen jonger dan 50 in die winkel. Maar ik had me voorgenomen om An een lingeriesetje cadeau te doen en dus stond ik daar in die Franse lingeriezaak met twee ongemakkelijk kijkende verkoopsters. Zij spraken vrijwel geen woord Engels en mijn vaardigheid in de Franse taal strekt niet veel verder dan “merci” en “de rien.”

Daarbij, mijn voorbereidingen waren ruim onvoldoende, want ik wist geen maat. Beide dames begonnen een onnavolgbare discussie die er in eindigde dat de kleinste me wenkte en me voor ging naar de paskamer. Ze ging, met haar rug naar me toe, tussen mij en de spiegel in staan, greep mijn handen en legden die op haar borsten.

“Bon?”

“Voelt perfect,” dacht ik en in mijn kruis ontwikkelde zich een non verbaal antwoord.

Zoë, want zo’n naam verdiende ze wel, draaide haar kont tegen mijn pik en keek me lachend in de spiegel aan.

“Parfait, la bonne taille.”

—-

“Wat mooi! Dat je dat durft, zonder een maat te weten.”

“Ach lieve An, iedere keer als ik je in dit setje zie, zal ik mijn dankbaarheid jegens Zoë omzetten in niet te doven passie voor jou! Kom … ”

 

© Anandana – december 2013

Advertisements