Tags

,

IKEA had de temperatuur verrassend goed onder controle tijdens de afgelopen tropische dagen. Het klimaatsysteem werkte perfect en maakte het aangenaam om ook in zomerse kledij tussen alle meubels, bedden en de rest wat niet meer in de papieren catalogus was opgenomen te struinen en wat rond te kijken.

De schoolvakanties in midden Nederland waren voorbij, zodat de bezoekersaantallen dusdanig waren dat er voldoende viel te observeren. Dat begon al op de roltrappen. Als keurige burger word je kennelijk geacht om je ogen stijf op de roltrap gericht te houden, op straffe van het moeten zien van te veel vlees in te weinig stof. Nu kan dat heel onverwacht prettig zijn, maar dat is het niet altijd. Uiteraard heeft iedereen het recht om bij plus dertig graden zo luchtig gekleed te gaan als hij of zij wil. Logischerwijs wordt er niet altijd rekening gehouden met de medemens die geniet van een esthetisch evenwicht tussen gekregen en gekozen schoonheden, waarbij ik maar even voorbij ga aan het feit dat sommigen ook gekregen kleding dragen.

In beginsel is het met het oog op het waarnemen veel slimmer om doelloos door IKEA of om het even welk ander grootwinkelbedrijf te slenteren bij tropisch weer, dan doelbewust met je vrouw een nieuwe bank uit te gaan zoeken, want je kunt je maar op één ding tegelijk concentreren. Meestal dan toch. Wachtend bij de servicebalie zag ik twee dames de roltrap opkomen, waarbij de jongste, rond de twintig, schat ik, mij een ruime blik schonk op een bikini topje dat ze onder haar niet dichtgeknoopte blouse droeg.

Eerder dwaalde mijn blik over de fauteuils en banken af naar allerlei vrouwelijk schoon dat braaf de door IKEA uitgezette route volgde. Ik kwam al snel tot de conclusie dat, voor zover ik wilde zien, jurkjes met een diepe split en korte broeken het meest gedragen werden. Qua ontwerpen zie je echt van alles langskomen: dwarsstrepen, effen in felle of zachtere kleuren, jeans, vrolijke prints enzovoort.

Mijn aandacht werd getrokken door een slanke dame in een gestreepte jurk. Ik zie dat ze haar linkerhand naar haar rug brengt en ter hoogte waar ik de rand van haar slip vermoed een plukkende beweging maakt, waarna ze haar hand verder naar boven beweegt en semi achteloos naar haar bh sluiting tast. Met verbazing en interesse volgde ik die beweging en vroeg me af waarom ze dat deed.

Was het haar bedoeling om mijn aandacht te trekken? Zij was mij immers eerst gepasseerd, want ik zag haar nu pas op de rug. Had ik iets in haar doen ontwaken dat het noodzakelijk maakte om haar onderkleding te controleren? Vermoedde ze aan mijn houding dat ik haar zou scannen, zodra ik haar in volle lengte kon waarnemen? Was het een vorm van onzekerheid of van onvermoed exhibitionisme? Dat laatste kan tenslotte net zo subtiel of onbedekt als je zelf wilt.

Een andere noodzaak om je lingerie te controleren tijdens het winkelen, bedacht ik, zou kunnen zijn dat er daadwerkelijk iets mis kon gaan. Een iets te krappe slip die telkens tussen je billen en schaamlippen sluipt. Zo geleidelijk dat je het eerst niet eens in de gaten hebt en pas als de suggestieve streling overgaat in een venijnige wrijving reden geeft om er iets aan te doen. Het feit dat de dame in mijn blikveld alleen aan de bovenrand van haar slip voelde, wees echter op een andere mogelijkheid. Kan een slip zo afzakken dat het riskant wordt? Vast wel. Maar dan voel je niet aan de bovenrand of deze nog op zijn plek zit, toch? Dan moet je meteen aan het hijsen. Kortom: het even voelen aan de rand kan geen andere reden hebben gehad dan de aandacht te vestigen op datgene wat de jurk aan het oog onttrok. De jurk, niet de slip. Hoewel, als in een flits realiseerde ik me dat haar hand, op weg naar de rand, niet de buitenkant van haar linkerbil volgde, maar vrijwel middendoor over haar billen omhoog kroop. Een string, bloedrood of niet, heeft misschien wat eerder een kruiperige houding, op zoek naar andere oorden.

Dat de hand vervolgens omhoog ging en even de sluiting van de bh aanraakt, was al even raadselachtig. Ik denk dat een vrouw weet of haar bh op de rug gesloten is of niet. Dus waarom die check? Het is voorstelbaar dat je wilt vaststellen of alle haakjes zijn gezekerd, maar functioneel gezien lijkt het niet nodig, want een bh blijft toch op één haakje wel gesloten? Natuurlijk ontstaat er een probleem als dat laatste haakje breekt of uit de stof scheurt. Maar de schade is dan niet te zien en dus te overzien. Ik realiseer me nu dat twee of meer haakjes dus alleen maar een veiligheid moeten brengen. Aan de andere kant, de voorkant dus, zal het niet allemaal meteen instorten of nadrukkelijk door de stof van de jurk heen priemen op het moment dat de sluiting aan de achterzijde het begeeft. En als dat wel zo is, geniet van het moment. Iedere streling mag genoten worden.

Zal het dan onzekerheid zijn, die vrouwen er toe brengt om de aandacht te vestigen op hun heerlijkheden? Of toch bewust de aandacht vestigen op en fantaserend over wat er allemaal had kunnen gebeuren en eenmaal thuisgekomen, een verhaal schrijven over mannen die hun ogen niet in hun broekzak hebben?
Van deze dame kom ik dat vermoedelijk nooit te weten. ik zou ze niet herkennen, ook niet aan de sluikse bewegingen van haar linkerhand. Ik heb haar gezicht immers niet gezien. Dat blijft een verborgen verrassing.

 

ScreenHunter_103 Aug. 29 16.29

 

Advertenties