Zondagslust

Op een zondagochtend in september maak ik, voor de temperatuur opnieuw de dertig graden aantikt, een wandeling door de contreien van mijn woonplaats. De helft van de inwoners ligt kennelijk nog op één oor. Een ander zichtbaar deel is herkenbaar onderweg naar een gebedshuis. Het is met andere woorden erg rustig op de weg.

En hoewel de warmte en de hitte pas later die dag echt zou toeslaan, zindert het hier en daar.

Er klinkt het geluid van een stofzuiger. Ik scan de balkons van de appartementen boven de winkelgalerij, maar vind pas op zeven hoog van de daaraan gebouwde woontoren de oorzaak van het geluid. Een man in een kamerjas, die bij iedere beweging openvalt, zuigt het stof van zijn balkon. Ongetwijfeld ligt er kunstgras of buitentapijt. En als hij straks weer door de warmte van de zon zijn lijf wil laten opwarmen, is het fijn als je op blote voeten buiten kunt lopen zonder in bladeren of andere ongerechtigheden te trappen, waarbij je kunt afvragen of de aanwezigheid van bladeren op zeven hoog voor de hand ligt.

Een dame laat haar hond uit op de groenstrook langs de laan. Haar bloten benen onder haar jas en de voeten die in stijlvolle slippers steken, hebben een mooie gezonde bruine kleur. Op slippers en in een jas die het midden laat tussen een regenjas en badjas, wekt ze de indruk snel iets aangeschoten te hebben. De behoefte van de hond was wellicht groter dan ze had verwacht. Had ze te lang gewacht met het onderbreken van een vroeg zondags verleidingsspel en werd ze daarbij gestoord door de behoeftige hond? In dat geval was ze hoogstwaarschijnlijk naakt onder die jas. In het voorbijgaan kijkt ze me aan en ik denk een twinkeling in haar ogen te zien. Voelt ze zich bekeken? Voelt ze zich sterk omdat zij wel weet wat ze draagt en de opwinding nog voelbaar nat in haar vrouwelijkheid aanwezig is? Voelt ze zich zo sterk dat ze voor haar gevoel naakt langs een vrijwel verlaten weg loopt en zich daardoor uitdagend geil voelt?
Ik kom het niet te weten als ik haar niet aanspreek of haar aanrand. Uiteraard doe je dat niet, maar er op los fantaseren kan natuurlijk wel.

Iets verderop toont mij een passerende hardlopende jonge vrouw de deining van haar billen in een weinig verhullend broekje. Wat woon ik toch in een weelderig lustige omgeving. Kijken doet verrijken.

Advertenties

Gepubliceerd door

Anandana

The human being behind

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.