Koningsdag 2020

De oproep was om thuis te blijven. Al zes weken. Besmettingsgevaar.

Een frisse neus halen heb ik die afgelopen weken steeds gedaan, dus ook op deze Woningsdag stapte ik op de fiets om een kilometer of dertig weg te trappen. Het beloofde prachtig weer te worden en fris gedoucht stond ik voor mijn kledingkast om een passende outfit uit te zoeken. Een felblauw rokje, een witte doorschijnende blouse en daaronder een rode BH, een balconette voor deze gelegenheid. Ik heb nog gezocht naar een oranje slip of string, maar die had ik niet in het assortiment en dus dacht ik maar voor blauw te gaan. Ik had de keuze uit twee die beide wel iets weg hadden van dat koningsblauw van die jurk van Maxima tijdens de inhuldiging. Het dilemma g-string of een hipster was nog wel een dingetje. Zoals een coach me ooit aanraadde, besnuffelde ik beide opties en kwam tot de niet verrassende conclusie dat ze allebei naar gewassen goed roken. Koos ik uiteindelijk verstandelijk of puur “erotioneel” voor de string? Geen idee. De keuze voor schoenen was een stuk eenvoudiger: oranje sneakers.

Vanwege de relatief hoge temperaturen voor 27 april en omdat het er op begon te lijken dat de aanpak van social distancing werkt, was het merkbaar drukker dan de eerste zes weken na de oproep om thuis te blijven. Je zag van alles.
Een stuk of twaalf jongens en meiden in drie aan elkaar gekoppelde bootjes, wat door fietsende handhavers werd waargenomen.
Benen met veel vlees onder te korte rokjes of broekjes op een zadel die trapten dat het een lust was.
Een wandelaar die tot drie maal toe een beweging maakt die mij bij het voorbij fietsen de groet ontlokte “Hangt ie weer recht?”
Een jong stelletje in de schaduw van een 53 jarige koningslinde dat zich onbespied waande. Zij, aangemoedigd door zijn hand die onderlangs haar korte broek haar bilnaad streelde, bewoog haar hand rustig heen en weer in zijn broekspijp. Het laat zich raden hoe hard hij werd.
Een tegemoetkomende fietser die uit onervarenheid in een te zware versnelling tegen de dijk omhoog kroop, het gezicht in een kramp alsof hij klaar kwam.
Twee mensen op de zevende verdieping van een appartementen complex, beiden met de benen wijd. Onmogelijk om vast te stellen of ze badkleding droegen of niets.
Een fietster met een doek voor haar mond. Dat was het enige mondkapje dat ik heb gezien.

Na een uurtje fietsen begon mijn kruis enigszins verdoofd aan te voelen, dus ik tilde galant mijn kontje op om de boel even van de druk af te halen. Mijn rokje waaide op en staande op de trappers kun je natuurlijk niet een hand loslaten om je rokje goed te leggen. Heel even liet ik de wind de gelegenheid om mijn hete delen te koelen, me realiserend dat ik met mijn blauwe string tussen mijn billen als richtpunt voor mannelijke en vrouwelijke nieuwsgierigen achteropkomend verkeer kon dienen. Om de dijk op te komen trapte ik toch maar zittend verder.

Van boven af zag ik onder aan de dijk kleine gezelschappen in familie of anderhalve-meter afstand Koningsdag vieren met een witte wijn en tompoucen.
Verderop lag een stel te zonnen. Hij op zijn buik in een zwarte zwemslip die een goddelijke kont omsloot en zij in een witte bikini die al behoorlijk afstak bij haar bruinende huid.
De beelden regen zich aaneen en voedden mijn fantasie.
Eenmaal thuis besloot ik niet nog drie dagen te wachten op het begin van de nieuwe maand.
Masturberen mag ook in april, vind ik.

Een gedachte over “Koningsdag 2020

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.