Zondagochtendritueel

Roeiend zonder riemen, zie ik aan de overkant een deur open gaan en een jonge vrouw naar buiten stappen. Ze drinkt uit een mok en kijkt over de balustrade van de veranda in het water. Ze gaat zitten, zet de beker neer en rekt zich uit. Het jurkje zou even goed een nachtgewaad kunnen zijn, bedenk ik me. Ze zet haar voeten op de stoel tegenover zich en strijkt met  beide handen over haar donkerblonde, licht krullende haardos. Met haar vingers als harkjes, masseert ze haar hoofdhuid los. Ik kan het niet waarnemen, maar haar borsten komen daardoor in beweging. Ze begroet de kater die op haar schoot springt en streelt zijn vacht.

Nog geen tien slagen later verschijnt een man in T-shirt en shorts op het terras en gaat naast haar zitten. Beiden drinken uit mokken en ze spreken met elkaar. Zij legt haar hand in zijn nek en maakt een strelende beweging van boven naar beneden.

Ik stap van het roeiapparaat, maak het schoon en loop naar een crosstrainer.

Als de man zijn mok heeft neergezet, gaat hij staan, zegt wat tegen de vrouw en gaat weer naar binnen. Zij zet haar mok neer en volgt hem. Tien seconden later komt ze al weer naar buiten, pakt haar mok en drinkt deze staande leeg en zet hem op de tafel en verdwijnt weer naar binnen.

De deur blijft open staan en de gordijnen, twee verdiepingen hoog, bewegen in de wind.

Er loopt een mevrouw met hondje langs en ik zie haar naar de open deur kijken. Om de houten erfafscheiding heen sterkst een buurman zijn hoofd en kijkt. Even later gevolgd door een blik van een voorbijrijdende fietser.

Het dubbele glas en de geluidsinstallatie van de sportschool laten mij achter met alleen maar vermoedens en fantasierijke gedachten over de geluiden van twee dertigers die op een zondagochtend luidruchtig seks hebben.

Of staat hun radio alleen maar erg hard? Ik zal het nooit te weten komen.

Opwaaiend

Ze kwam van links. Ze stak over naar de andere kant van de laan, sloeg daar links af en liep verder in de richting van de gemeentegrens. Een onopvallende jonge vrouw.

Doorgaan met het lezen van “Opwaaiend”

In de kreukels

Halverwege de middag was ik er klaar mee. Sinds ik ontwaakte verkeerde ik in staat van opwinding. Nog onder het dekbed gleed een vinger in mijn slip op zoek naar mijn verborgen verlangen. Mijn klit groeide pas na het strelen van mijn buitenste schaamlippen. Voor ik te geil was, sprong ik uit bed en stapte onder de douche. Ook de aanraking van mijn tepels en borsten met de badspons zorgde ervoor dat mijn vagina nat werd. Ik kon nu met gemak twee vingers binnen laten glijden en mijn clitoris tussen mijn vingers rollen. De opwinding nam toe, maar ik herpakte me en bereidde me voor op een normale werkdag. Dacht ik.

Tot een uur of drie kan ik het volhouden om alleen in gedachten toe te geven aan mijn seksuele opwinding. Op het moment dat ik merk dat mijn hand tussen mijn benen over mijn venusheuvel beweegt, realiseer ik me dat dit als een wat vreemde werkhouding kan worden gezien. Ik besluit naar huis te gaan.

Thuisgekomen gooi ik de deur achter me dicht, schop mijn pumps uit, laat mijn tas vallen en begin mijn blouse los te knopen. De laatste knoop vliegt tegen de houten lambrisering en ketst op de Grigio Boreale vloer als ik het diepblauwe zijden overhemd van mijn armen en schouders trek en achter me laat op de drempel van de woonkamer. Ik loop naar het raam en kijk uit over de stad. Mijn handen grijpen naar de sluiting van mijn bh en in minder dan een seconde vouw ik de cups van mijn borsten. Sinds ik heb ontdekt dat voor het temmen van de zwaartekracht het niet nodig is om een bh met rugsluiting te dragen, koop ik dit kledingstuk met de sluiting aan de voorzijde. Mits verkrijgbaar in het design, model en kleur die mij aanstaat. De verrassing die dit geeft bij heren en dames die tevergeefs en soms zelfs wanhopig op zoek zijn naar de sluiting op de rug, verhoogt steeds mijn stemming. Misschien is het ook wel het gevoel van macht dat ik iets weet wat zij niet weten.

Ik druk mijn borsten tegen het koele glas, wetend dat niemand mij dit op deze hoogte zal zien doen. Mijn lichaam houd ik zo soepel mogelijk door veel oefeningen te doen en een daarvan, hoewel nergens in de boeken vermeld, is om me te ontdoen van broek en slip zonder mijn tepels los van het glas te laten.

Schuddend met mijn onderlijf en benen, vallen uiteindelijk de laatste façades en naakt bezie ik eenentwintig verdiepingen lager de bedrijvigheid op het Willemsplein en de Erasmusbrug. Ik zet mijn benen iets van elkaar en met twee handen glijd ik langs mijn buik en bekken naar mijn vulva. Strelend, duwend en friemelend maak ik me zelf weer zo nat als ik deze ochtend was toen ik mij aankleedde.

Wanneer de scheuten van lust als spasmen door mijn benen schieten, maak ik me los uit mijn zinloze exhibitie aan een wereld die het niet kan zien en loop naar mijn loungebed. Ik draai en wikkel me in het satijn en geniet van de sensatie die deze stof op mijn huid teweeg brengt. Het voelt als een groot oppervlak dat geladen wordt met duizenden minieme strelingen door immens kleine, zachte vingertoppen. Mijn vel reageert woest en en op mijn armen en benen vormt zich spasmodermie, waarvan men beweert dat het geen functie heeft, maar voor mij betekent het dat mijn lichaam er klaar voor is. Het kippenvel dat over mijn schaamlippen trekt vertelt me dat ik bereid ben me over te geven aan mijn egocentrische lust van de zelfbevrediging.

Het spel kan beginnen. In lange stroken streel ik mijn armen van mijn schouder tot ik aan het puntje van mijn handen ben. Daar vouw ik mijn handen samen in aanbidding voor het goddelijke aanraken dat ik me zelf toesta. Niets is minder slecht dan je zelf heel bewust te strelen en te betasten. De beloning van het zijn. En niet te moeten. Jezelf ineen te draaien en contact te leggen met lichaamsdelen die elkaar normaliter niet raken. Bewust in de kreukels om volledige ontspanning te vinden in een allesomvattend orgasme.

#PittigProza

Een WordPress.com website.

Omhoog ↑